Özdeyişlerim

Vecizeler

 

“Yaşamak mı zor, yoksa yaşanılanı dinlemek mi? Mutlaka her ikisi de zordur, birinde hissetmeye çalışırsın acıyı, diğerinde ise o acıyı en derinden yaşarsın.”

1 Kasım 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦


“Yeter artık, dediğimde; aslında her şey yeni başlıyormuş.”

3 Kasım 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦


“Yalanmış her şey, bir pembe rüyaymış belki de. Basit bir imza değildi o karalama, yuvarlak sıradan bir halka değildi o yüzük. Hepsinin bir anlamı vardı, olmalıydı. Hafif bir rüzgar esintisinde -hadi bırakın hafifi, az şiddetli bir rüzgar esintisinde- savrulmamalıydık farklı köşelere. Verilen sözler unutulmamalı, güvenler yıkılmamalıydı. Hele de hiç yazık edilmemeliydi sabilere. Neydi bu hırs, neydi bu intikam ateşi. Bu kadar kolay mıydı, elveda bile demeden çekip gitmek.”

4 Kasım 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦


“Kan damlasa da yüreğimize, sızım sızım sızlasa da o yürek, yine de umutsuzluğa düşmemek gerek. ‘Format’ atılmıyor belki yüreğe ama bir sünger çekip geçmişe, dik durmak, hayata sımsıkı sarılmak bizim lehimize. Her ne kadar acı veriyorsa da, acılardan güç alıp, hayatı yeniden şekillendirmek elimizde. Olmasa da çevremizde hiç dost, baş koyacak bir omuz yoksa da, ağlayacak/sızlayacak/naz edecek bulamamışsak da birini, Yaradan’a sığınıp ondan yardım dilemek, hayrın ve şerrin ondan geldiğini bilip ona sığınmak… Ve azim ile, inat ile hayata dört elle sarılmak, her şeye inat yıkılmadım, yıkılmayacağım; diye bilmek, çaresizken çarenin biz olduğunu, içimizde olduğunu fark ettikten sonra, mutlu günler bizim olacaktır.”

4 Kasım 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦


“Büyük zorluklar büyük âşklar doğurur. Kolay olanlar ise unutulur gider. Büyük âşklara ibretle bakar imreniriz ama onların katlandıklarının yarısına bile katlanmak istemeyiz. Ve şu bir gerçek ki, ister büyük bir âşkın ayrılığı isterse sıradan yaşanan bir ayrılık… Her birinin hüznü ayrı, burukluğu ayrı… Okuyup bilmek başkaymış, yaşayıp görmek, hissetmek bambaşkaymış.”

10 Kasım 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦


“Bazen, yaranın verdiği acıyı dindirmek için; onu kaşıtmak gerek, kanatmak gerek. Belki yara daha derin olacak, ama anlık acımız dinecek.”

8 Aralık 2011 © hÂliyle ↑ Âli KAYA


♦◊♦